GILGAMIŞ DESTANI – DÖRDÜNCÜ TABLET

DÖRDÜNCÜ TABLET

(Bu tabletin ilk dört buçuk sütunu -bütün tablet altısütundan oluşmaktadır- herhalde kralın ve arkadaşınınkatran ormanına gidişlerinden söz ediyordu. Ama,bu sütunlardan ancak kırık bir parça kalmıştır. Bu parça,ikisinin başından her gün geçenleri sık sık betimlemektedir.)Đki kez yirmi saatten sonra hafif bir yemek yediler.Đki kez otuz saatten sonra kendi kendilerini akşam dinlenmesineçektiler. Đki kez elli saati bütün bir günde yürüdüler.Bir ay üç günlük yolu üç günde kestirdiler. Akşamdinlenmesine bir kuyu kazdılar (50).(Burada 200’den çok satır yitmiştir. Geri kalan parçadayineleme vardır. Bu yinelemeden anlaşıldığına göre,Gılgamış’la Engidu ormanın kapısına gelmişlerdir.Bir bekçi, Humbaba’nın diktiği kocaman kapıyı beklemektedir.Gılgamış’la Engidu, onunla başa çıkıp çıkmayacaklarıkonusunda duraksamış olmalılar ki, Engidu
ona şunları söylüyor.)”Uruk’ta ne dediğini anımsa! Uruk’un çocuğu Gılgamış,sen öldürmek için yekin, (51) onun üstüne var!”Ağzından çıkan sözleri duyar duymaz tam güveniarttı.(Bundan sonraki belki Gılgamış’ın Engidu’ya söylediğisözlerdir.)Onun savaşması ve bir de ormana dalıp bizden kaçmamasıiçin hemen üstüne vardı. Hiçbir silah işlemesindiye, giyinmek için yedi savaş giysisi hazırladı. O andayalnızca birini giydi, geri kalan altı kat giysiyi soyundu.Bunlar yerde ayaklarının altında kaldı.Ormanın kapısında duran bekçiyi yakalamak için,huysuz, yabanıl bir boğa gibi ileri atıldı. O, birden birebağırıp korkuya düştü. Ormanların bekçisi bağırıp çağırdı!Çocuğun babasını çağırması gibi, Humbaba’yı çağırdı.(Buradaki 22 satırlık boşlukta, belki her iki yiğidinbekçiyi zararsız duruma getirmiş olmaları ve Engidu’nunkapıyı nasıl açtığı anlatılmıştır. Bundan sonrası şöyledir.)Engidu, konuşmak için ağzını açıp Gılgamış’a dedi:”Biz ormana inmeyelim. Kapıyı açarken elim tutmazoldu.”Gılgamış konuşmak için ağzını açıp Engidu’ya dedi:”Biz şimdiye dek böyle üzüldük mü? Biz bütündağları aşarak geldik. Bununla birlikte hedef karşımızdaduruyor. Benim savaştan anlayan, savaş deneyimiolan arkadaşım, giysime dokunursan artık ölümdenkorkmazsın!(Đki satır çevrilememiştir.)Elinin tutmazlığı gitsin! Vücudunun ağırlığı yokolsun! Arkadaşım, koluma asıl, birlikte inelim. Gönlünsavaşa doysun! Ölümü unut, korkma! Kendisini koruyanadam, arkadaşını da sağ tutsun! Đnsanlar ölünce kendilerinead yaparlar!”Đkisi birden yeşil ormana vardılar. Konuşmaları kesildi,sessiz durdular.:::::::::::::::::

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s