KEREM İLE ASLI

Destan uç ustadnâme ile başlar.Eski za-manlarda Gence’de Ziyad Han isminde sevilen bir han yaşar. Kara Keşiş isimli bir Ermeni vez- nedarı vardır. İkisinin de çocuğu olmaz. Bir gün kara Keşiş: “Han sağ olsun, gel bir ahd bağ- layalım, benim kızım olsa senin oğluna verim, senin kızın olursa benim oğluma ver.” An-laşırlar. Zaman geçer Ziyad Han’m bir oğlu, kara Keşiş’in de bir kızı olur. İsimlerini Mahmud ve Meryem koyarlar.
Aradan yıllar geçer, on beş yaşına gel- diklerinde birbirlerini bağda görür ve aşık olur-lar; birbirlerine Kerem ve Aslı adlarını koyarlar. Bir süre sonra haber Ziyad Han’a gider, han se-vinir ve Kara Keşiş’e ahdini hatırlatır. Kara Keşiş korkusundan bir şey diyemez ama, bu evliliği is-tememektedir; Aslı’yı da alarak gizlice kaçar.
Kerem yardımcısı Sofi’yi de yanma alarak yollara düşer, birçok maceralardan sonra Aslı’yı bulurlar. Kerem, sırf başını sevdiğinin kucağma koyabilmek için bütün dişlerinin Aslı’nm anası
tarafından çekilmesine razı olur; ama Aslı’nm anası Kerem’i tanır. Kara Keşiş’e haber vermeye gider. Aslı Kerem’e, “Buranın paşası Süleyman Paşa seni duyarsa zindana atar, ama veziri mer-hametli bir adamdır, ben ona bir mektup ya-zayım ona git” der. Vakit geç olduğu için Kerem vezirin yanma sabah gitmeye karar verir. Gece, Ash’nın penceresinin altına gelir ve burada ya-kalanarak Paşa’mn huzuruna çıkartılır.
Paşa bir çok sorgu sualden sonra Kerem’in hak aşığı olduğu anlar. Keşiş, “Hayır değildir”, diye itiraz eder. Paşanın akıllı bacısı Hüsniye, Kerem’i sınağa çeker ve onun hak aşığı ol-duğunu kabul eder. Paşa Kara Keşiş’e üç gün mühlet verir; toy kurulacaktır. Keşiş razı olur ve o akşam Aslı’yı da alıp yine kaçar. Kerem yine yollara düşer. Gide gide Halep şehrine varırlar. Kerem ile Sofi, Halep Paşası’nm adamlarından biri ile tanışırlar. Külhan isimli bu adam, Kerem ile Aslı’yı bir bağda buluşturur. “Kerem gördü ki, Aslı siyah geyinip. Sazı döşüne basıp deyin”
(Aslı ile Kerem, Azerbaycan Dastanlan, Bakü-1977) s. 560-565

Evvel bahar yaz ayları gelende Alaydım gedeydim bağlara seni
Cümle quşlar muradını alanda Qaldıraydım yaşıl dağlara seni.
Camalm xubluğu mat eyler meni Göylere dayanır aşığın ahi,
Geyin al yaşıh geyme siyahı
Haqq nesib eylesin ağlara seni.
Derdli Kerem deyer: Kerçekdi sözüm Bu melul könlümü şad eyler üzün, Çjızarıb almalar deyende üzüm Endireydim yaşıl bağlara seni.
Sen deme bu gün Heleb Paşası gezmeye çı-xıbmış. Yolu buradan düşdü. Baxdı ki, darğanmi bağında bir cavan oğlan derdli derdli oxuyur, bir qız da qulaq asır. Bu paşaya toxundu. Atmı sürdü düz bağın içine. Aslı adam geldiğiyim göriçek işin üstü açılmasın deye, qacıb getdi. Paşa Kerem’in ba-şının üstünü kesib dedi:
– De görüm kimsen? Burada ne qayırırsan?
Kerem dinmedi. Paşa bir de soruşdu. Kerem yene de cavab vermedi. Paşa bir de qezeble so-ruşanda Kerem sazı sinesine mindirib dedi:
Şikayetim vardı çerxi felekden,
Zalim felek eğdi bükdü belimi
Ezel bülbül kimi feryad ederken,
İndi lal eyledi şirin dilimi
Yandı ciyerciyim döndü büryana, Axdı çeşmim yaşı, döndü ummana Getirdiler meni ulu divana, Bağladılar ayağımı, elimi.
Derdli Kerem qoydu başı qadaya Yar ile getmedi xelvet odaya Çox şükürler olsun barı xudaya Gözüm ile gördüm Esli yarımı.
Paşa diqqetle qulaq asib gördü, yox, burada ne ise deyesen başqa bir mesele var. Dedi:
– Aşıq, de görüm, kimsen? Derdin nedi? Kerem dinmemiş Sofi dedi:
-Paşa sağ olsun bu Genceli Ziyad Xanın oğ-ludur? Nece ildi ki, Keşiş’in qızma aşıqdı. Onun da-Iınca diyar diyar gezir. Axırda gelib burada sev-gilisini tapıb. Sevgilisi ile görüşmek isteyirdi ki, siz gelib çıxdmız.
Paşa soruşdu:
– Qız de bunu isteyir mi?
Sofi dedi:
– Beli soruşabilersiniz.
Paşa o saat bir edalet divanı qurub Keşiş’i de qızını da çağırddı. Qıza dedi:
– Qızım sen bu oğlanı sevirsen mi?
Ash Xan Paşanm ayaqlarına ymlıb dedi: Sene qurban olum paşa bu menim sev-
gilimdir. Atam meni ona vermeyib bizi feraq
oduna yandırır.
Paşa üzünü Keşiş’e tutub dedi:
– Niye qızm ona vermirsen? Keşiş dedi:
– Evvela men Ermeni’yem, o Müselman. İkinci de menim qızım nişanlıdı.
Paşa dönüb Aslı’dan soruşdu ki:
– Qızım sen nişanlısan? Aslı dedi:
– Paşa meni burada özleri güçle bir oğlana nişan qoyublar. Ancaq men Kerem’den başqasına getmeyeceyem.
Paşa dedi:
– Keşiş bunlara zülm elediyin besdi. Gerek qızı veresen ona.
Keşiş gördü ayrı yol yoxdu, dedi:
– Baş üste. Mene üç gün möhlet ver, hazırlık görüm. Camaat yerbe-yerden qışqırdı ki:
-Möhlet verme, yene de qaçacak. Paşa dedi:
-Yox qaçmaz.
Sonra üzünü Keşiş’e tutub dedi:
– Üç gün Ash’nı burada öz qızlarımm yanında saxlayacağam. Get hazırlaş. Üç günden sonra toy dur.
Hamı paşanm bu tedbirini beyendi. Hazırlık başladı. İndi hamı toya hazırlaşmakda olsun eşit Keşiş’den.
Keşiş çox hiyleger, özü de sehirkar idi. Tez qı-zma qırmızı xaradan bir don hazırlatdı. Döşüne til-simden düymeler tikdirdi. Üçüncü gün Aslı’nın ya-nına gelib öz eli ile donu onun eynine2 geyindirdi, sonra da dedi:
– Qızım men çox şadam ki, sen öz muradına çatdm. Xoşbext ol. Amma yataq otağında qoy bu düymeleri Kerem açsın.
Beli paşanm emri ile toy başlandı. Qırx gün qırx gece çaldılar oynadılar, meclis keçirdiler. Ash’nı Kerem’e verdiler.
Kerem gelin otağına girib gördü ki, Ash xan qırmızı xaraya bürünüb, özüne de yetmiş yeddi qe-lemle bezek vurulub. Kerem bu gözelliyi Ash xanda gören kimi sazını ahb görek ne dedi:
Sevdiyim başdan ayağa Alqırmızı geyinibdi. Yaraşır qeddi dalma Şal qırmızı geyinibdi.
Atalıdı analıdı
Ördeklidi sonahdı
Qulakları tanahdı
Lel qırmızı geyinibdi
Bade doldu içmeye. Gül, fidan, ağaç ekmeye, Vaxtı gelibdi açmağa Gül qırmızı geyinibdi.
Yaşa sevdiçiyim yaşa
Ne yazıla geler başa
Alyanakda qoşa qoşa
Xal qırmızı geyinibdi.
Kerem dede geldi size, Qedem basdı evinize, Mail oldu ala göze, Al qırmızı geyinibdi.
Kerem sözünü qurtarıb Aslı’nın boynunu qu-caqladı. İki aşıq görüşüb öpüşdüler. Aslı dedi:
– Can Kerem, şükür olsun, çoq cefadan sonra axırda bir birimize çatdıq.
Beli adamlar dağılıb getdiler. Otağda tekçe Keremle Aslı qaldı. Aslı dedi:
– Kerem can, atam babal sahb ki, donumun düymelerini sen açasan.
Kerem ireli geldi; ne qeder çahşdısa düğmeleri açabilmedi. Aldı Kerem görek düymelere ne dedi.
Aman felek, dad eylerem elinnen Açılsın Aslı’dan düyme men öldüm. Ash xan ağlayar, Kerem alışar, Açılsın Ash’dan düyme, men öldüm.
Ağalar ağası, şahların şahı Mene kömek olsun göylerin mahı İmansız Keşiş’in budu metahı Açılsın Aslıdan düyme men öldüm.
Kerem bele oxuyanda Aslı’nın yaxasmdan düymenin biri açıldı.
Aldı Kerem:
Keşiş qabağımda bir qara duman, Çağırram mövlanı, halimdi yaman, Müşkülleri açan peygember, imam, Açılsın Aslı’dan düyme men öldüm.
Kerem bele deyende düymenin biri de açıldı. Amma o biri düyme o saat bağlandı. Kerem ağlaya ağlaya dedi:
Atan Keşiş kuşelerden kendi var. Hiylegerdi, bilmek olmur fendi var, Bir düymenin heştat sekkiz bendi var. Açılsın Aslı’dan düyme men öldüm.
Bele deyende düymeler axıra kimi açıldı. Bir düyme qalanda yene başa kimi bağlandı. Aldı Kerem dedi:
Bahar olaçaq dağlar qan erisin Kerem, ömrün bir qürbetde çürüsün Düyme kesen zerger elen qurusun Açılsın Aslı’dan düyme men öldüm.
Düymeler yene bir düyme qalıncan açıldı. Kerem bir bend de oxudu ki, axınncı düyme açıl-sın, iş tersine oldu. Söz qurtaran kimi yene düy-meler açıldı, bağlandı, axınncı düyme açılanda bir od çıxıb Kerem’in sinesine düşdü. Kerem başladı yanmağa. Aslı dad feğan edib ağlamağa, özünü yeyib tökmeye başladı. Kerem Aslı’nı bele görende aldı görek yana yana ne dedi:
Gel Aslım gel ağlama, Yanıram Ash’m, yanıram. Giyerim odda dağlama Yanıram Aslı’m, Yanıram
Bir ateş düşdü canıma Anam yox gelsin yanıma Eller ağlasın halıma Yanıram Aslı’m yanıram
Çekdiçiyim derdle elem Mennen ibret alsın alem Bele çalınıbdı qelem Yanıram Ash’m yanıram
Kerem’em söylenir adım Erse çıxıbdı feryadım Elimnen getdi muradım Yanıram Aslı’m, yanıram
Alov tepeden dırnağa Kerem’i bürüdü. Aslı’nm dadı feryadına camaat tökülüb geldi. Ha-mıdan qabaq Aslı’nın tay tuşları içeri doluşdular. Ançaq Kerem’in alovunu söndürmek mümkün ol-madı. Tamam yanıb kül oldu. Aslı perişan saçlarını sinesaz eyleyib, göz yaşını töke töke görek qızlara ne dedi:
Baxın qızlar menim müşkül halıma Yandı Kerem saldı meni bu derde Eydi qametimi bükdü belimi
Yandı Kerem saldı meni bu derde.
Bize hakdan bir inayet olur mu? Maceramız xoş revayet olur mu?
Mehşerde görüşmek qismet olur mu? Yandı Kerem saldı meni bu derde

One response to “KEREM İLE ASLI

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s